I'M CURRENTLY LOOKING FOR AN INTERNSHIP 💌
Soundscape
Voor mijn project Window into a world maakte ik een soundscape die bij een video hoort. Dit was de eerste keer dat ik geluid niet alleen gebruikte als iets op zichzelf, maar echt als onderdeel van een groter geheel. Ik wilde dat het geluid de emoties en overgang van scènes versterken en het verhaal voelbaar maken. Ik heb namelijk geleerd dat geluid niet alleen maar ondersteunend is bij wat je maakt. Voor mij is het nu een wereld op zich zelf.
Role
Sound Designer
Industry
Audiovisual Design
Mijn final work: Soundscape (Voor Window into a world)
De ontwikkeling van mijn werk
Tijdens het maken van deze final version merkte ik dat ik veel bewuster werkte. De timing, ritme, stilte en spanning werden allemaal keuzes in plaats van toevalligheden. Stiltes kregen ook meer betekenis. Soms moest een geluid subtiel zijn, bijna onopvallend, en op andere momenten juist irritant en heel aanwezig. Het ging steeds meer om wat een scène nodig had, niet om wat ik “mooi” vond.
Ik gebruikte een combinatie van bestaande geluiden en geluiden die ik zelf maakte of bewerkte. Ik deed pitch-aanpassingen en ik gebruikte automation. Ook maakte ik zelf een riser bij het stuk dat de spanning oploopt als je de seizoenen voorbij ziet gaan. Zo kon ik de soundscape laten reageren op wat er in beeld gebeurde. Door dit te doen voelde het alsof de video en audio samen een verhaal vertelden, in plaats van twee losse onderdelen die toevallig tegelijk afspeelden.
Inzicht: Waar ik achter kwam is dat het goed werkt als je een geluid laat doorlopen voordat een andere begint, dus ze eerst tegelijkertijd over elkaar heen laat spelen. Dan is er geen abrupte stop meer, en komt het veel natuurlijker over.
In deze versie probeerde ik vooral duidelijke keuzes te maken dat ik nu alleen sounds gebruik die echt iets bijdragen. Ik gebruikte geen extra geluiden die er eigenlijk geen functie meer in hadden.
Mijn eerste oefening: First Soundscape
Hoe ik hier ben gekomen
Mijn eerste soundscape ging over een rustige kerstavond die omsloeg in chaos wanneer een kerstboom omvalt in de open haard en het huis in brand vliegt. Door het maken van mijn eerste soundscape ging ik opnieuw aanpassen en leren van mijn keuzes.
Door deze te laten horen kreeg ik waardevolle feedback die ik kon gebruiken bij mijn tweede soundscape. Ik hoorde dat ik meer mocht durven en dat geluid soms ongemakkelijk mag zijn. In die eerste versie had ik bijvoorbeeld een rookmelder en een blaffende hond zachter gemaakt, omdat ik bang was dat het irritant klonk voor de luisteraar. Door de feedback ontdekte ik dat juist dat irritante effect nodig was, omdat het het gevoel van paniek versterkte.
Ook leerde ik over "Kill your darlings". Soms vind je zelf iets heel mooi of goed, alleen moet je nog steeds nagaan of het echt past of niet aangepast moet worden. Dit inzicht hielp mij betere keuzes te maken.
Feedback die ik heb toegepast
Voor deze soundscape kreeg ik eerder feedback uit mijn eerste soundscape. De belangrijkste punten die ik mee nam waren:
Werk met eigen geluiden voor een unieker resultaat
Selecteer kritischer welke geluiden écht nodig zijn
Maak de soundscape korter en duidelijker
Durf meer te overdrijven om spanning en emotie sterker te maken
Daarnaast werd aangeraden om niet alleen van online sounds gebruik te maken zoals freesound.org. Vooral omdat je soms een geluid zoekt dat nét niet te vinden is of erbij past. Dat hoorde je uiteindelijk terug. Door zelf dingen op te nemen of samples te bewerken voelt het persoonlijker en echter.
Werken aan mijn final version
Met deze inzichten ging ik weer verder, deze keer met beeld erbij voor ons project Window into a world. Dat maakte mijn keuzes nog bewuster. Ik dacht niet alleen na over of iets paste, maar ook over de rol van het geluid. Ik focuste mij op dat het geluid echt iets moet toevoegen en niet alleen ondersteunend of ingevuld moet zijn.
Reflectie
Tijdens dit proces merkte ik dat sound design zo belangrijk is. Ik merk nu veel sneller op dat een design of werkstuk zonder audio veel kaler is en niet als een geheel voelt, het voelt dan onaf.
Met het creëren van audio was ik in het begin was ik voorzichtig en bang om het verkeerd te doen. Door te experimenteren en verschillende versies te maken begon ik zelfvertrouwen te krijgen op dit gebied. Ik leerde om bewustere keuzes te maken en niet alleen iets te gebruiken omdat ik het mooi vond. Het moest iets toevoegen aan het verhaal.
Het voelde eerst vreemd om geluid soms irritant of heftig te laten zijn. Ik ontdekte dat dit juist werkt als het past bij de emotie van het moment. Wat ik vooral meeneem is dat leren tijd kost en dat fouten maken onderdeel is van dat proces. Ik voel nu meer vertrouwen in mijn aanpak en zie hoe geluid mijn werk zoveel sterker maakt.